Blijven ademen.

Deze week heb ik als een idioot lopen worstelen op een mini-stukje tekst. Ik heb er oprecht twee dagen over gedaan om drie alinea’s te schrijven. De eerste dag prut op papier, de tweede dag iets minder prut, maar nog steeds geforceerd. Gisteren vroeg mijn schoonmoeder me of ik de laatste tijd nog musea had bezocht. Nee, “geen tijd gehad”. Voor het slapen zag ik de nieuwe comic van The Oatmeal.

Creativiteit is als ademen – als je maakt, adem je uit, maar je moet niet vergeten om ook weer in te ademen. Oh ja. Waar ik begin dit jaar nog elke twee-drie weken in het museum te vinden was, veel las, en drie keer in de week ging hardlopen, deed ik dat nu niet. Druk met het opzetten van mijn eigen bedrijf, druk met acquisitie, druk met plannen, druk met alles behalve met mezelf. Ik heb al twee maanden niets gelezen behalve blogs, social media en een halve zaterdagkrant. Ik heb al vier weken niet gelopen (ok, vanwege angst voor een blessure, maar toch). Ik ben eind april voor het laatst in een museum geweest.

Vandaag sudderde de comic door. Ik liep langzaam door Leiden en maakte foto’s. Onderbrak een gesprek over werk om naar babymeerkoetjes te kijken. Ik koos ervoor de trein met tien minuten vertraging te nemen, omdat er op dat traject een mooier uitzicht is (liever de natuur van Leiden-Haarlem-Sloterdijk dan de betonnen grauwheid van Leiden-Schiphol-Sloterdijk). Ik ging hardlopen. Ik las achter elkaar 100 pagina’s, zonder op mijn telefoon te kijken of ik al mail had (ok, één keer dan).

En waar ik deze week twee dagen over drie alinea’s deed, kostten deze drie alinea’s me maar een klein kwartiertje. Om uit te ademen moet ik ook in blijven ademen. Niet vergeten. Thuiswerken is fijn, maar thuis moet ook thuis zijn, en niet alleen maar kantoor.

IMG_6666

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *