Een halfjaar HRM

Ik werk nu een halfjaar bij de afdeling HRM/Communicatie. Had ik verwacht dat ik deze kant op zou gaan? Nee. Ik –historicus- zag mezelf wel ‘iets’ achter de schermen doen op een universiteit, om te zorgen dat al het onderwijs en onderzoek goed verloopt en dat de faculteit goed inspeelt op plannen van het CvB, of ‘iets’ in de culturele sector. ‘Iets’ bij een gemeente, ‘iets’ waarbij ik kan schrijven.

En toen kwam deze functie voorbij. Trainee. Ik pitchte waarom ik dacht dat ik een goede match zou zijn en werd uitgenodigd voor de selectiedag begin april. “We selecteren voor drie opdrachten bij HRM” hoorde mijn selectiegroep aan het eind van de dag. Op de selectiedag vond ik al dat één van de opdrachten me op het lijf geschreven was. Maar HRM? Waarom dachten ze dat ik goed tot m’n recht zou komen bij HRM? Wat ìs HRM?

Boeien en binden, generatiemanagement, talentmanagement, kernkwaliteiten. Directievergaderingen, managementteams, afkorting na afkorting na afkorting. Opdrachtgeverschap, stakeholder engagement. Businesspartners, adviseurs, staf. Al snel duizelde het me en het duizelt me soms nog steeds.

Na zes weken had ik nog steeds geen idee. “Iets met mensen en de organisatie,” zei ik als iemand me vroeg wat HRM dan precies doet. Na een half jaar weet ik: de basis is mensen; zijn er genoeg, worden ze goed gefaciliteerd en welke richting gaan ze op. Maar ook organisatieontwikkeling is een onderdeel van HRM: welke kant wil je als organisatie op en welke stappen ga je zetten om daar te komen?

Ik heb geweldige workshops gevolgd over eigenaarschap en lean six sigma. Nuttige workshops over versimpelen en projectmanagement. Maar bovenal ben ik keer op keer tegen mijn eigen grenzen aangelopen en heb ik deze telkens weer een stukje verlegd.

Want was het niet “Wat is HRM en wat doe ik hier?” dan waren het senior collega’s die een heel ander idee van de loop van mijn project hadden dan ik. Die liever een hele andere insteek zouden zien. En blijf dan maar bij je standpunt. Dat is moeilijk, en het heeft ook even geduurd voordat ik kon zeggen, “dit is mijn project en ik doe het op mijn manier”. En het komt er nog steeds niet luidkeels uit, maar al een heel stuk luider dan een halfjaar geleden.

Ik leer hier zoveel en zo snel. Begin juni hadden we een heidag, waar ik met open mond heb zitten luisteren. Waar hádden die mensen het over? Echelons? Lijnverantwoordelijkheid? Wat? Ik, als trainee aangenomen voor mijn frisse blik, kwam niet verder dan ‘eh’ en ‘um’ en een sporadische opmerking tussendoor waarvan ik twijfelde of ik het wel begrepen had. En dan nu. Een aantal weken geleden zaten we weer op de hei. Toen zag ik voor het eerst hoeveel ik gegroeid was. Ik zei dingen. Zinnige dingen, vond ik zelf. De dag erna kreeg ik de bevestiging. Ik had inderdaad zinnige dingen gezegd.

Het ontwikkelen gaat door. Want ik doe nu zelfstandig vooronderzoek voor een notitie en ga deze ook zelf schrijven. Natuurlijk vraag ik hierbij om hulp, want op een aantal adviesstukken op de universiteit na heb ik hier geen ervaring mee. Hoe ga ik op basis van 30 interviews aanbevelingen doen? Het lijkt een beetje op mijn scriptie maar vooral ook heel erg niet. Het verschil met een aantal maanden geleden is dat ik steeds meer besef dat ik ook om hulp mag vragen, dat hulp vragen niet betekent dat ik een sukkel ben die het niet snapt.

Het leuke is: ik doe ‘iets’ achter de schermen van een overheidsorganisatie. Geen gemeente en geen universiteit, maar wél werk dat te maken heeft met organisatieontwikkeling. Ik doe ‘iets’ met schrijven en dat ‘iets’ in de culturele sector dat doe ik op vrijwillige basis ernaast bij de te gekke stichting Jonge Historici. Zit ik dan toch goed op mijn plek hier?

Blijf ik in het vakgebied, als mijn traineeship is afgelopen? Geen idee. Het enige wat ik daarover kan zeggen is dit: eind september gaf ik met een aantal collega’s een workshop. En toen een van hen ons omschreef als “de blonde meisjes van HRM” dacht ik voor het eerst niet “huu HRM laat me met rust” maar “hee, HRM. Dat is toch wel leuk”.

3 thoughts on “Een halfjaar HRM

  1. Hé Kayleigh, wat een goed verhaal is dit! Lijkt me zeer inspirerend, we gaan je zeker een keer vragen voor een voorlichting voor onze studenten. Toen ik net afgestudeerd was liepen de dingen overigens ook heel anders dan ik verwacht had.. veel goeds, van ons allemaal!

    • Dag Lisa, dankjewel! En neem maar contact met me op als er weer een voorlichting is, lijkt me hartstikke leuk om te doen!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *