Blijven ademen.

Deze week heb ik als een idioot lopen worstelen op een mini-stukje tekst. Ik heb er oprecht twee dagen over gedaan om drie alinea’s te schrijven. De eerste dag prut op papier, de tweede dag iets minder prut, maar nog steeds geforceerd. Gisteren vroeg mijn schoonmoeder me of ik de laatste tijd nog musea had bezocht. Nee, “geen tijd gehad”. Voor het slapen zag ik de nieuwe comic van The Oatmeal.

Creativiteit is als ademen – als je maakt, adem je uit, maar je moet niet vergeten om ook weer in te ademen. Oh ja. Waar ik begin dit jaar nog elke twee-drie weken in het museum te vinden was, veel las, en drie keer in de week ging hardlopen, deed ik dat nu niet. Druk met het opzetten van mijn eigen bedrijf, druk met acquisitie, druk met plannen, druk met alles behalve met mezelf. Ik heb al twee maanden niets gelezen behalve blogs, social media en een halve zaterdagkrant. Ik heb al vier weken niet gelopen (ok, vanwege angst voor een blessure, maar toch). Ik ben eind april voor het laatst in een museum geweest.

Vandaag sudderde de comic door. Ik liep langzaam door Leiden en maakte foto’s. Onderbrak een gesprek over werk om naar babymeerkoetjes te kijken. Ik koos ervoor de trein met tien minuten vertraging te nemen, omdat er op dat traject een mooier uitzicht is (liever de natuur van Leiden-Haarlem-Sloterdijk dan de betonnen grauwheid van Leiden-Schiphol-Sloterdijk). Ik ging hardlopen. Ik las achter elkaar 100 pagina’s, zonder op mijn telefoon te kijken of ik al mail had (ok, één keer dan).

En waar ik deze week twee dagen over drie alinea’s deed, kostten deze drie alinea’s me maar een klein kwartiertje. Om uit te ademen moet ik ook in blijven ademen. Niet vergeten. Thuiswerken is fijn, maar thuis moet ook thuis zijn, en niet alleen maar kantoor.

IMG_6666

Voltooid vertelde tijd

1 september 2015 was ik in het Groninger Museum voor de tentoonstelling van het werk van Song Dong. Het voelde zo goed om me weer te verdiepen in een nieuw perspectief, in een voor mij nieuwe geschiedenis, in nieuwe kunst, dat ik begon te twijfelen of het werk dat ik deed wat voor mij was.

Ik sloot de twijfel net zo hard weer buiten. “Er is geen werk te vinden in de culturele sector.” “Niemand gaat me betalen voor wat ik schrijf.” “Ik kan toch gewoon genoegen nemen met af en toe een museum bezoeken en leuke nevenactiviteiten?”

Ik bezocht musea. Ik maakte plannen voor nieuwe projecten. En het bleef kriebelen. Dit was toch echt waar ik gelukkig van werd. Maar de overtuiging dat er geen droog brood in te verdienen zou zijn bleef sterker.

Sukkel. Je kunt nog zo hard vechten tegen je overtuigingen, nog zo hard buiten willen sluiten wat je hart je ingeeft, nog zo hard zeggen “ik heb heel bewust gekozen om niet verder te gaan met geschiedenis”, uiteindelijk zul je toch (weer) worden wie je bent.

Want ik ben nu eenmaal historicus. Ik word nu eenmaal zielsgelukkig van oude boeken, van kunst die het (of een) verhaal vertelt, van schrijven en literatuur en wereldbollen die laten zien hoe het vroeger was.

Ik heb de twijfel toegelaten en de knoop werd voor me doorgehakt, met het aanbod van een ontzettend leuke freelance opdracht op het snijvlak van museumeducatie, sponsorwerving en communicatie. Twee weken terug bezocht ik de tentoonstelling Miró en Cobra en voelde ik me zo gesterkt en bevestigd in mijn keuze.

Dit is wat ik wil. Mijn leven staat helemaal op zijn kop, maar ik ben zo gelukkig. Zo zo zo gelukkig. En dat allemaal vanwege een “ik hoorde dat ze iemand nodig hebben, is het wat voor jou?” waar ik pas na drie weken actie op ondernam, omdat ik twijfelde. Zo kan het lopen.

Vanaf afgelopen maandag officieel: ik ben zzp’er. Ik ga minder uren bij mijn huidige werkgever werken en steeds wat meer tijd besteden aan mijn eigen onderneming Voltooid vertelde tijd. Vandaag is mijn eerste echte zzp-dag. Per 1 mei ben ik fulltime freelancer. Nog niet met een fulltime gevulde agenda, maar dat gaat goed komen.

Meer over mij weten? Lees meer op deze website, of bekijk voor informatie over mijn werkervaring mijn LinkedIn.

Wil je met me samenwerken? Neem contact met me op!